melegimin ardından... Cift cizgim

 Uzun zamandır blog yazmak planlarım arasındaydı. Ama konusunun cennete ugurladıgım 'melegim' ve yeni umutlarımın olacagı hic aklımda yoktu.

8 ay once heyecanla ailemize yeni katılacak bireyin gelisini beklerken, bunları yasayacagımı, bir anda hayatın beni bu kadar büyütecegimi bilemezdim.

 Hamileydim. Ve 9 ay boyunca gayri ihtiyari elimi karnıma koyup melegim diye sevdigim kızımın gercekten melek olacagını bilemedim. Belki baska bir yazıda dogum hikayemi anlatırım, merak eden olursa... 

Mekonyum aspirasyonu denilen ama etrafımızda duymaya cok alıskın oldugumuz ' bebegin kakasını yutması' nedeniyle evladıma sarılıp opemeden,emziremeden ama cok sukur yuzunu gorerek, onun bu dunyaya uygun olmadıgının guzellıgınde ıdrak edebılecek kadar gorerek veda ettim melek kızıma...

Onun acısıyla, hasretiyle yasamaya calısırken, 6 ay sonra yeni umudumuz dogdu birden bire...' OL DEDİ, OLUVERDİ'  .Bu sefer bebek diye sevecegim, cunku bu sefer hayatımıza bebek olarak girmesini istedigimiz yavrumuza,ev sahibi yaptı yeniden bedenimi...

Cift cizgiyi yeniden gordugumde... normal bir kadının hissettigi seyleri hissetmedim ben. ilk maceramdaki duygularımdan eser yoktu. bu sefer ki cift cizgi , goz yaslarımı once melegım icin aktı. onun hasretıne, sevgisine, azıcıkta olsa gordugum dunyalar guzeli yuzu icin aktı. 

Korkulu, sancılı, yuregi agzında, karnıyla beraber yuregide buyuyecek bir hamileyim simdi...